Gazeta Internetowa|:: Stanisława Ryster: Chodziło o to, by grać fair!


Stanisława Ryster: Chodziło o to, by grać fair!

Stanisława Ryster: Chodziło o to, by grać fair!
Przez 31 lat Stanisława Ryster (72 l.) prowadziła kultową "Wielką grę". O tym, że jej program spada z anteny dowiedziała się z... gazet!


Zdjęcie Stanisława Ryster (AKPA;FORUM) /- /Agencja FORUM Pani Stanisława Imponowała zawsze świetną fryzurą, dyskretnym makijażem, starannym manikiurem i piękną biżuterią. Takiej samej elegancji wymagała od uczestników "Wielkiej gry". "Nie ma takiej możliwości, ja na wizję bez marynarki nie wpuszczę" – powtarzała. Po jakimś czasie nie musiała już tego mówić, poczta pantoflowa działała i wszyscy wiedzieli, że w tym teleturnieju występuje się w marynarce. Całe szczęście, że nie wpuszczała, bo elegancki strój uczestnika podkreślał rangę programu. W "Wielkiej grze" grało się fair. Jeśli zawodnik słyszał w słuchawce odpowiedź konkurenta – zgłaszał to prowadzącej. Przeciwnicy nie byli wrogami, po trafili się nawet zaprzyjaźnić. Eksperci zapraszani do programu także prezentowali się nadzwyczaj wytwornie, a ich erudycja i kompetencje nie budziły żadnych wątpliwości. Trudno się tylko pogodzić z tym, że później, gdy o byciu na wizji zaczęły decydować "słupki oglądalności", te cechy przestały mieć jakiekolwiek znaczenie. Pani Stanisława od dziecka miała świetny kontakt z ojcem. To właśnie po nim odziedziczyła silny charakter i pewność siebie. Mama zajmowała się nią i domem. Ryster powieliła ich model rodziny w kwestii dzietności – jej córka Marta, tak jak ona, jest jedynaczką. Ale ma już dwoje dzieci, córkę Lenę (13 l.) i syna Olafa (9 l.). Po liceum w Katowicach pani Stanisława wybrała prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Dlaczego więc nie została adwokatem ani sędzią, tylko panią z telewizji? Jak to często bywa, zadecydował przypadek. Kiedy kończyła studia, nie można było bezpośrednio po dyplomie zatrudnić się w adwokaturze. Trzeba było wcześniej zdobyć doświadczenie w sądzie albo milicji. Z reguły oznaczało to pracę za biurkiem. Nie miała na nią ochoty. Był rok 1966. „Profesor mojego pierwszego męża, wykładowca z Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej, powiedział: "Zwrócili się do mnie, żebym podesłał kilka osób, robią konkurs na kogoś od pogody, żeby Wicherek nie był sam, żeby doszły młode dziewczyny, idź” – wspominała w „Wysokich Obcasach”. Najpierw czytała dzienniki, potem prowadziła programy i teleturnieje młodzieżowe. Od 1975 r. przez 31 lat była gospodynią "Wielką gry" W 2006 r. ze zdumieniem przeczytała w prasie, że teleturniej znika z anteny. Żaden z szefów nie uznał za stosowne, by poinformować ją o tym osobiście. Może niepotrzebnie wymagała od uczestników swoich programów dobrych manier? Gdy minął szok, zajęła się 'robieniem reklam'. I podróżowaniem. Potrafi cieszyć się, smakować każdą chwilę, bo "przecież drugiego życia nie będzie"... "Życie na gorąco. RETRO" 2015/3 Polityka Cookies Regulamin Copyright © 1999-2015


Internetowy poradnik | kopia zapasowa www | prawdziwie życie